Missing modules on offcanvas position. This position allows publishing modules in the mobile navigation, i.e. the off-canvas, modal or dropdown menu.

Pogotowie Rodzicielskie

Moje dziecko nie reaguje na wołanie.

Charakterystycznym objawem problemów ze słuchem jest brak reakcji na dźwięki wydające przez osoby, których dziecko bezpośrednio nie widzi. Widząc mówiącego, można reagować na komunikaty niewerbalne i ruch warg oraz odpowiadać instynktownie. Jeśli natomiast dziecko będąc obrócone bokiem lub tyłem do mówiącego, nie kieruje głowy w stronę dźwięku, lub odwrotnie – preferuje tylko jedno ucho do nasłuchiwania, jest to znaczący temat, który warto poruszyć w gabinecie do lekarza pediatry.

Moje dziecko nie mówi.

Brak mowy może wynikać z wielu przyczyn na przestrzeni rozwoju małego dziecka. Jedną z nich może być uszkodzenie słuchu. Dzieci uczą się mowy za pomocą naśladowania. Trudno powtarzać i rozumieć dźwięki, jeśli się ich nie słyszy.

Wydaje się, że moje dziecko słyszy wydawane przez siebie dźwięki.

Słyszenie własnego głosu jest związane z typem uszkodzenia słuchu. Własny głos przewodzony jest do ślimaka bezpośrednio przez kości czaszki z pominięciem ucha środkowego. Osoby z głuchota przewodzeniową mają zdrową strukturę ucha wewnętrznego i nerwu słuchowego, dlatego słyszenie własnego głosu jest możliwe.

Dlaczego moje dziecko jest głuche?

Wyróżniamy dwa główne typy uszkodzeń słuchu:

- głuchotę przewodzeniową związaną z zaburzonym przewodnictwem fal dźwiękowych z ucha środkowego do wewnętrznego. Przyczyną są najczęściej zmiany pozapalne w uchu środkowym będące następstwem infekcji.

- głuchotę nerwową, której przyczyną może być uszkodzenie ucha wewnętrznego lub nerwu słuchowego. Głuchota nerwowa może być dziedziczona, wynikać z narażenia na szkodliwe czynniki podczas ciąży ( choroba zakaźna matki, zatrucie, niedotlenienie dziecka podczas porodu) lub w okresie wczesnego dzieciństwa ( nieprawidłowe funkcjonowanie tarczycy, niektóre choroby neurologiczne, reakcja na niektóre leki, częste przebywanie w hałasie).

Czy głuchota może ustąpić samoistnie?

Możliwe jest, by głuchota przewodzeniowa poinfekcyjna ustąpiła samoistnie. Istnieje jednak duże ryzyko zaniedbania tego problemu. Wszelkie wątpliwości należy konsultować ze specjalistami w tej dziedzinie i stosować się do ich zaleceń.

Czy moje dziecko jest niepełnosprawne intelektualnie?

Dzieci z ubytkiem słuchu mogą być postrzegane przez otoczenie jako mniej pojętne, mające problemy z regulacją emocji lub trudność w nawiązywaniu relacji z innymi. Wynika to z przeszkody w komunikowaniu się oraz braku odpowiedniej stymulacji. Niepełnosprawność związana z ubytkiem słuchu nie zawsze musi wiązać się z obniżonym funkcjonowaniem poznawczym. Aby zapobiegać trudnościom w codziennym funkcjonowaniu należy jak najszybciej rozpocząć diagnostykę u lekarza pediatry, który pokieruje całym procesem oraz wdrożyć rehabilitację polegającą na nauce alternatywnych metod komunikacji i sposobów radzenia sobie w środowisku.

Czy aparat słuchowy może całkowicie zastąpić brak słuchu?

Aparat słuchowy wspomaga słyszalność dźwięków. Oznacza to, że jest on bardziej pomocny osobom z lekkim lub umiarkowanym ubytkiem słuchu. Przy uszkodzeniu narządów słuchu w stopniu znacznym może on jedynie pomóc usłyszeć niektóre bardzo głośne dźwięki.

Moje dziecko jest za małe, żeby zdiagnozować u niego głuchotę?

Problemy ze słuchem u dziecka mogę być zauważalne już w pierwszych tygodniach życia. Badania przesiewowe słuchu prowadzone są przez lekarza pediatrę na bilansach zdrowia dziecka. Na każdym etapie rozwoju brane są pod uwagę inne parametry. W Internecie dostępny jest prosty test słuchowy, który sugeruje, na jakie symptomy warto zwrócić uwagę na poszczególnym etapie rozwoju.  

Wstydzę się, kiedy na bilansie zdrowia dziecka lekarz zadaje dziwne pytania i okazuje się, że moje dziecko nie wykonuje pewnych działań.

Nieprzyjemne informacje zawsze budzą trudne emocje. Pytania zadawane przez specjalistów są konieczne, by jak najwcześniej wspomóc dziecko w rozwoju. To, czy na jakimś etapie występuje jakaś nieprawidłowość, nie znaczy że nie da się jej zatrzymać, poprawić lub dostosować do niej swoich warunków życia na nieinwazyjnym jeszcze etapie. Ważna jest obserwacja dziecka, odpowiadanie na pytania zgodnie z rzeczywistością oraz jak najwcześniejsze wdrożenie działań rehabilitacyjnych ściśle określonych przez specjalistów i dostosowanych do możliwości dziecka. Głuche dziecko wymaga akceptacji, wsparcia i obecności rodzica. Bycie rodzicem dziecka niepełnosprawnego nie oznacza bycie gorszym. Nie oznacza też bycie rodzicem gorszego dziecka.

Gdzie się zgłosić?

Pierwszym specjalistą, z którym należy porozmawiać o niepokojących objawach jest lekarz pediatra. Od niego można uzyskać skierowanie na badania laryngologiczne, audiologiczne lub inne poszerzające diagnostykę. Innymi placówkami zajmującymi się oceną rozwoju dziecka, w tym nieprawidłowościami słuchu są poradnie psychologiczno-pedagogiczne oraz ośrodki diagnozy i terapii dzieci i młodzieży.

  • Odsłony: 182